اضافه ی اشراقی
415 بازدید
تاریخ ارائه : 12/10/2012 4:22:00 PM
موضوع: فلسفه

اضافه یعنی نسبت و آن بر دو قسم است :

1 : " اضافه ی مقولی " :

 که بین دو طرف است و قوام و وجودش به همان دو طرف است، و هر طرفی در عرض دیگری  و مستقل از او است و این خود بر دو قسم است :

الف : دو طرف اضافه، در عنوان همانند هم هستند، مانند " اخوت و برادری " که نسبتی است میان دو برادر که، هر دو، عنوان یکسان دارند و آن عنوان " اخ و برادر " است، و به آن " اضافه ی متوافقة الاطراف " گفته می شود؛

ب : عنوان دو طرف اضافه با هم تفاوت و فرق دارد، همانند " ابوّة و پدریت " که نسبتی است میان " پدر و پسر "  ولی این دو عنوان، غیر از یک دیگرند، یکی پسر است و دیگری پدر، به این نوع از اضافه، " اضافه ی متخالفة الاطراف " گفته می شود؛

2 : " اضافه ی اشراقی "

در این نوع از اضافه، دو طرفِ در عرض هم و مستقل از یک دیگر نیستند، بلکه یک طرف، در طول طرف دیگر قرار دارد، و در وجود و ذاتش، وابسته ی به طرف است، در واقع یک طرف بیشتر وجود ندارد، و عنوان " طرف " برایش یک عنوان مجازی است، و این طرف اصیل و مستقل است و طرف دیگر را افاضه می کند، و آن طرف دیگر، تابشی از اشراق او و پرتوی از نور او است، به این نوع از اضافه " اضافه ی اشراقی " گفته می شود، و " حق تعالی " نسبت به ما سوای خودش " اضافه ی اشراقی " دارد، و این همان فقر وجودی و ذاتی است که، در یکی از یاد داشتها، به آن اشاره ای شد.